Por znany jest z właściwości leczniczych już od kilku wieków. Jest lekkostrawny i mało kaloryczny, można go jeść na surowo, gotowany lub duszony. Por jest zasadotwórczy, zastępuje kurację wodami mineralnymi. Zaleca się go jako odtrutkę po różnego rodzaju zatruciach np. grzybami, nieświeżym pokarmem lub spalinami.
Sok ze świeżych porów jest dobrym środkiem leczącym rozmaite odmiany kamicy moczowej i nieżyty dróg moczowych. Jest też zaliczany do afrodyzjaków, podnosi potencję seksualną mężczyzny. Syrop z porów działa korzystnie na koklusz u dzieci.
Działanie: wzmacnia nerwy, jest antyseptyczny, łatwo strawny, budulcowy, moczopędny, oczyszczający krew.
Por (Allium ampeloprasum L.)
Wskazania lecznicze
Na użytek wewnętrzny
Anemia, arterioskleroza, artretyzm, reumatyzm (gościec), azotemia (zatrucie amoniakiem), dolegliwości dróg moczowych, kamica moczowa, gruźlica, niestrawność, niewydolność nerek, otyłość, zaparcie.
Na użytek zewnętrzny
Czyraki, hemoroidy, nagniotki, odciski, ropnie, rany, krwawienie z nosa, pielęgnacja twarzy, wrzody. ukąszenia owadów, zastój moczu.
Sposób użycia
Na użytek wewnętrzny
Korzonki oczyszczone, rozdrobnione z dodatkiem mleka zalecane są na robaki, można stosować bez obaw o przedawkowanie.
Na azotemię: 30 g korzonków macerować przez 10 dni w litrze białego wina. Wypijać codziennie rano duży kieliszek.
Na użytek zewnętrzny
Sok z pora oraz mleko lub serwatka – obmywać zaczerwienienia i wysypki na twarzy. Miękisz chleba z sokiem daje miąższ przyspieszający dojrzewanie wrzodów, czyraka. Białe liście pora ugniecione w małej ilości osłodzonej wody dają miąższ na kataplazmy* na czyraki.
Na zastój moczu i na zapalenie pęcherza moczowego: gotować na małym ogniu 6 porów przykrytych olejem. Ciepłe pory przyłożyć do podbrzusza jako okład.
Na brodawki i odciski: macerować liście porów w occie przez 24 godziny. Na noc przyłożyć na zmienione części ciała, przykryć folią i owinąć bandażem lub np. założyć skarpetkę albo bawełnianą rękawiczkę. Nazajutrz zdrapać odciski, brodawki, stwardnienie się obłuska. W razie potrzeby zabieg powtórzyć. W przypadku brodawek do ścierania można ożyć pumeksu.
Na ukąszenia owadów: po uprzednim wyjęciu żądła bolące miejsce nacierać trzonem pora rozciętego na dwie części.
Na rany: przyłożyć czysty, umyty liść pora który zadziała jak bandaż antyseptyczny i gojący.
Na stan przepicia alkoholowego: zjeść nazajutrz bulion z porów.
Zewnętrzne okłady z porów gotowanych w mleku są stosowane do przykładania na ropiejące rany, wrzody, opuchlizny reumatyczne, postrzały.
*Kataplazma, z gr. plaster – to rodzaj gorącego lub ciepłego i wilgotnego okładu najczęściej z woreczka płóciennego lub lnianego wypełnionego np. otrębami, owsem, siemieniem lnianym lub inna papką leczniczą. Przygotowaną ciepłą papkę leczniczą nakładamy na płótno przyłożone na chore miejsce lub umieszczamy w woreczku i przykładamy tak wypełniony woreczek. Po nałożeniu kataplazmy można przykryć chore miejsce np. ręcznikiem aby dłużej utrzymywać ciepło.
Przepis na smaczną i zdrową surówkę z porem
Składniki: jeden średniej wielkości por, jedna lub dwie marchewki i jedno lub dwa jabłka w zależności ile potrzebujemy tej surówki. Dodatkowo 2-3 łyżki kwaśnej śmietany, sól i pieprz do smaku.
Wykonanie: por, jabłka i marchewki dokładnie umyć. Jabłka i marchew obrać i zetrzeć na tarce; jabłka na dużych oczkach, a marchew na średnich. Por pokroić na drobną kostkę lub ma ćwierćplasterki. Wszystko doprawić odrobiną soli i pieprzu, dodać śmietanę i wymieszać. Jest bardzo dobra do różnego rodzaju mięs, smaczna i nie jest pracochłonna.
Zamiast śmietany można dodać gęsty jogurt naturalny lub np. majonez. Ja najbardziej lubię ze śmietaną.