Porady zawarte w niniejszym cyklu należy traktować jako pomocne wskazówki zdrowotne, które jednak nie mogą zastępować specjalistycznej opieki medycznej.
Burak czerwony – pobudza apetyt, jest łatwostrawny i zasadotwórczy. Właściwości lecznicze buraka stosuje się przy anemii, demineralizacji organizmu, nerwicy, otyłości, zaparciach, dolegliwościach wątroby i nerek. Działanie odkwaszające buraka jest niezależne od tego, w jakiej formie go spożywamy, jego odwar stosuje się w schorzeniach jelit i żołądka (przy nadkwaśności). Poza tym burak czerwony posiada wybitne właściwości antyrakowe. Dr S. Ferenczi z Węgier potwierdził lecznicze działania buraka czerwonego na przykładzie 45 pacjentów nieuleczalnie chorych na nowotwory, podając im początkowo kilka razy dziennie po 250 g tartych surowych buraków. Następnie pacjenci pili 300 – 500 ml surowego soku dziennie. Również niemiecki lekarz dr Siegmund Schmidt zauważył u 19 beznadziejnie chorych na raka podobną poprawę stanu zdrowia. Dotyczyło to także 9 chorych na białaczkę Wszyscy przyjmowali w ciągu dnia sok z 1 kg buraków. Dr Ferenczi i szereg niemieckich lekarzy zaobserwowali działanie hamujące nowotwory u przeszło 300 pacjentów. Stwierdzono przy tym, że czynnik hamujący wzrost nowotworów, zawarty w buraku czerwonym, nie ulega zniszczeniu przez gotowanie (wg pracy Jana Schulza i Edyty Uberhuber „Leki z Bożej Apteki”).
Polecany przepis – barszcz czerwony
(fot. commons.wikimedia.org / Public Domain)
Buraki są podstawą barszczu czerwonego – gęstej zupy zawierającą wiele warzyw, którą często gotuję według następującego przepisu. Najpierw gotuję wywar z żeberek wieprzowych lub kości od schabu (30 – 50 dag) – wedle uznania. Żeberka lub kości zalewam wodą (około 2 l), dodaję sól do smaku, cebulę, por, 2 – 3 ziarenka ziela angielskiego, 2 – 3 liście laurowe, 5 – 6 ziarenek pieprzu i kilka suszonych grzybów. Gotuję ten wywar tak długo, aż mięso będzie całkiem miękkie, wówczas przecedzam go do innego większego garnka i oddzielam ugotowane chude mięso od kości. Mięso dodaję do przecedzonego wywaru. Kiedy mięso jest prawie miękkie obieram 2 – 3 marchewki, 1 pietruszkę, ¼ niedużego selera, 3 – 4 mniejsze buraki lub 2 duże. Wszystkie warzywa kroję w małą kostkę (jak na sałatkę), buraki można pokroić w drobne słupki lub zetrzeć na grubych oczkach tarki, 1 lub 2 garście fasolki szparagowej myję i kroję na kawałki 2 – 3 cm, ¼ małej główki białej kapusty drobno szatkuję (jeśli kapusta jest duża biorę jej odpowiednio mniej). Najpierw do przecedzonego, gorącego wywaru dodaję pokrojone warzywa oprócz buraków i kapusty, po około 5 min gotowania dodaję buraki i kapustę, gdy wszystkie warzywa są miękkie doprawiam barszcz do smaku solą cukrem, pieprzem mielonym oraz „Cytrynką” zaprawą cytrynową – można zakwasić go sokiem z cytryny lub octem winnym albo jabłkowym. Zamiast soku cytrynowego albo octu i cukru można dodać na koniec trochę koncentratu barszczu w butelce np. firmy „Krakus”. Barszcz powinien być ciemnoczerwony. Jeśli nie mam własnych buraków i fasolki szparagowej dodaję „Buraki domowe wiórki o smaku łagodnym” (słoik 0,5 l) i „Fasolkę konserwową” zieloną lub żółtą (słoik 0,5 l). Buraki i fasolkę ze słoika dodaję wtedy, gdy wszystkie warzywa są już miękkie, doprowadzam do wrzenia i natychmiast kończę gotowanie. Tak ugotowany barszcz można przechowywać w lodówce przez 3 – 4 dni. Podgrzewając barszcz nie można doprowadzać go do wrzenia, bo traci kolor i smak. Jeśli chcemy przechowywać go dłużej, można gorący wlać do wyparzonych słoików, od razu je zamknąć i kiedy ostygnie przechowywać w lodówce nawet do 2 tygodni.