Zdrowie z ogrodu

W poprzednim wpisie zapoznaliśmy się ze zdrowotnymi właściwościami marchwi. Kontynuując ten wątek, warto przyjrzeć się sposobom użycia popularnej marchewki.

Na użytek wewnętrzny

Nasienie marchwi brane trzy razy dziennie (szczypta na końcu noża) pomaga w niedomodze wątroby, w bólach i kurczach żołądka oraz jelit, nerwicy żołądka, zatrzymaniu moczu.

Świeży sok w celach odżywczych popijać rano i wieczorem 50 – 500 g, przy niespokojnym śnie, przeciw robakom (dzieciom rozcieńczyć wodą).

Na zaparcia: 1 kg marchwi gotować przez dwie godziny w litrze wody na małym ogniu, przepuścić przez maszynkę do mięsa i spożywać porcjami w ciągu dnia.

Biegunka u dzieci: 1/2 kg obranej i pokrojonej na kawałki marchwi gotować do miękkości w litrze wody z dodatkiem pół łyżeczki soli, przepuszczać przez wyciskacz do jarzyn ; spożyć w ciągu 24 godzin (zupa marchwiowa).

Zupa marchwiowa jest wskazana również dla niemowląt i dzieci chorych na białaczkę, dla dzieci uczulonych na białko oraz cierpiących na choroby alergiczne przewodu pokarmowego. W tych przypadkach stosuje się kurację w ciągu trzech miesięcy z 1 – 2 litrów zupy marchwiowej dziennie. Po tym czasie włącza się do diety soki z selera, buraków czerwonych, jarzyn i owoców, m. in. sok z winogron oraz miód. U starszych dzieci po sześciu miesiącach włącza się do diety gotowane jarzyny i zieloną sałatę. Natomiast rzadziej stosuje się mięso i produkty zbożowe.

Inny sposób na biegunkę u dzieci: utrzeć 1/2 kg marchwi i gotować w litrze wody przez godzinę. Przetrzeć przez sito i uzupełnić wodą do litra, podawać do popijania, przestać z chwilą ustąpienia biegunki. Podać mleko.

Marchew leczy artretyzm, choroby nerek, stany przedrakowe. Popijać dziennie 1 litr soku z marchwi z dodatkiem 1/2 litra soku z selera. Przy raku jelita grubego dodawać sok z zielonych liści mniszka lekarskiego, pietruszki, buraka czerwonego i rzeżuchy. Po sześciu miesiącach dawać stopniowo sałatkę jarzynową  i świeże owoce; wstrzymać się od jedzenia mięsa przez rok. Na zmianę diety organizm najpierw reaguje wzmożeniem stanu chorobowego, a dopiero później występuje faza powrotu do zdrowia. Organizm uwalnia się wówczas od toksyn spowodowanych złym metabolizmem.

Zupa z marchwi wskazana jest również dla osób otyłych. Ma właściwości  remineralizujące, odtruwające oraz zdolność przywracania równowagi kwasowo-zasadowej. Posiada również właściwości moczopędne, poprawia krążenie krwi, pobudza czynności gruczołów wydzielania wewnętrznego. Marchew i jej liście powinny być dodawane do wszystkich zup jarzynowych, w których występuje por, cebula, czosnek, tymianek, rozmaryn, kalarepa, goździki, liść laurowy, seler, pietruszka.

Uwaga

Najlepsza jest marchew z upraw ekologicznych lub własnego ogrodu nie zawierająca azotanów pochodzących z preparatów chemicznych.  Są to substancje szkodliwe i lokalizują się w zewnętrznej skórce marchwi. Zupa z marchwi powinna być skonsumowana w dniu sporządzenia ponieważ zawiera wówczas mniej azotanów.

Sok ze świeżej marchwi zawiera związki sprzyjające rozwojowi jelitowych bakterii beztlenowych wytwarzających kwas mlekowy i octowy, które utrzymują kwaśny odczyn środowiska jelit, chroniący je przed rozwojem gnilnych drobnoustrojów.  Ludziom starszym zaleca się sok z marchwi jako lek przemywający naczynia krwionośne, regulujący żołądek, utrzymujący w zdrowiu wątrobę i oczy, wzmacniający włosy i paznokcie. Działa profilaktycznie na kamicę nerkową i usuwa stany zapalne. Leczy nadczynność tarczycy, stwardnienie tętnic, chorobę wieńcową.

Sok (lub marchew utarta) z miodem zagotowany w mleku stanowi lek na przeziębienie, zaburzenia w trawieniu, niemoc płciową.

1 kg marchwi usuwa glisty przewodu pokarmowego w ciągu 24 godzin, jeśli nie przyjmuje się innego pokarmu. Spożywając regularnie po jednej marchewce na czczo i wieczorem niszczy się owsiki.

Na użytek zewnętrzny

Wywar z korzenia lub świeżych liści, marchew utarta, świeże zmiażdżone liście stosować do okładu lub do przemywania ropnia, nowotworu piersi, na świeżą bądź zastarzałą ranę, wrzód na nodze, oparzenie, czyraki, łupież, liszajec i inne, wywaru z liści używać do płukania gardła (na afty, ropień ust itp.) oraz obmywania pęknięć skóry, odmrożeń.

Sok z marchwi jest doskonałym kosmetykiem do pielęgnacji skóry twarzy i szyi. obmywanie daje uczucie świeżości, zapobiega zmarszczkom, ujędrnia skórę, daje ładną karnację. Regularnie rano i wieczorem smarowanie skóry świeżym sokiem nada jej ładą, jasnobrązową barwę „gubiącą” piegi. Skórze pozwolić wyschnąć, a następnie masować ją oliwą. Popijać co dzień szklankę soku. W przypadku suchej skóry można stosować maseczki.

Marchew powinna być stałym składnikiem menu palaczy tytoniu. Jest także zalecana dla otyłych, gdyż nie tuczy (w 100 g jest tylko 10 kcal).

Uwagi i zastrzeżenia do stosowania marchwi

Stosując marchew należy przestrzegać kilku zasad. W części korzenia nad ziemią, marchew wytwarza solaninę (widoczną jako zazielenienie), która jest toksyczna, dlatego ten fragment należy odciąć.

Ważne jest pochodzenie marchwi, ponieważ podobnie jak niektóre inne warzywa (buraki, szpinak, szczaw, rabarbar, wszystkie kapustne), ma ona właściwości zatrzymywania i gromadzenia szkodliwych azotanów, występujących w glebie nadmiernie zasilanej nawozami azotowymi, bądź pochodzących z innych źródeł (dymy, pyły, ścieki, pestycydy). Taka marchew czy sok z niej może wywołać groźne zatrucia, szczególnie u małych dzieci. Azotany przemieniają się w azotyny, które zmieniają hemoglobinę w methemoglobinę. Ostre zatrucia azotynami objawiają się zaczerwienieniem twarzy  i powłok skórnych, a ciężkich przypadkach sinicą spowodowaną porażeniem układu krążenia i obecnością methemoglobiny we krwi. Występuje także spadek ciśnienia tętniczego krwi, czasem wymioty, biegunka, bóle głowy, drgawki.

Marchew może także zawierać resztki pestycydów, które lokalizują się w częściach zewnętrznych korzenia i dają się łatwo wyeliminować przez staranne skrobanie lub obieranie. Należy pamiętać, że nawet marchew rosnąca z dala od największych źródeł zanieczyszczeń tymi toksynami nie musi być całkowicie ich pozbawiona, co należy mieć na uwadze starannie  przygotowując ją przed spożyciem.